Terwijl chemiebedrijven in de Rotterdamse haven omvallen, kijkt de Nederlandse industrie met jaloezie naar de lage energietarieven in Europese buurlanden. In de onlangs gepresenteerde klimaatplannen stelt het kabinet dat het de verduurzaming van de industrie wil versnellen met subsidies, maar volgens ondernemersvereniging Deltalinqs blijft de onzekerheid over de nettarieven een probleem. Is energie te duur voor de Nederlandse industrie?

De Nederlandse industrie kampt met de gevolgen van hoge energieprijzen. Het maatregelenpakket Groene Groei, dat minister Sophie Hermans (VVD) van Klimaat en Groene Groei eind april presenteerde, moet de industrie enige verlichting bieden. Maar welke politieke discussies gingen hieraan vooraf in de Tweede Kamer?

De energie-intensieve industrie klaagt steen en been over de hoge energiekosten in ons land. Na jarenlang de poot stijf gehouden te hebben, lijkt de Nederlandse overheid met het eind april gepresenteerde 'Pakket voor Groene Groei' overstag te zijn gegaan. Hoe zijn de energiekosten op de energiefactuur eigenlijk opgebouwd en aan welke knoppen kun je draaien?

Groene waterstof moet een belangrijke rol spelen in de energietransitie, maar rond elektrolyseprojecten ontstaat een discussie die tot nu toe onder de radar bleef. Uit vergunningaanvragen blijkt dat bedrijven in bepaalde situaties liever waterstof afblazen - venten - dan affakkelen. Tegelijk groeit de wetenschappelijke aandacht voor waterstof als indirect broeikasgas. Daarmee ontstaat een nieuw dilemma: wat gebeurt er wanneer klimaatdoelen, stikstofbeleid en veiligheidseisen elkaar beginnen tegen te werken?

Groene waterstof is in landen als Oman of Chili goedkoper te produceren dan in Europa. Toch moet Europa volgens Beau Broen, projectmanager Waterstof bij New Energy Coalition, volop blijven investeren in eigen productiecapaciteit. "Te afhankelijk worden van andere continenten is risicovol."

Elektrolyse blijft duurder dan verwacht. Om de gehoopte doorbraak in opschaling te krijgen, moet de kostprijs ervan omlaag. Dat lukt alleen als iedereen in de keten een grote stap gaat zetten. Welke focus hebben marktpartijen hierbij in de aanloop naar de World Hydrogen Summit die morgen begint?

Hoewel waterstof het kleinste molecuul op aarde is, roept het grote emoties op. Voorstanders geloven er heilig in, critici wijzen op inefficiëntie en hoge productiekosten. Europa én Nederland zetten er vol op in tijdens de energietransitie, dus wat gaat waterstof precies voor ons betekenen? En hoe moet Europa zich opstellen, met het oog op de goedkope waterstoftechnologie uit China? ENTRA legt het voor aan Marcel Weeda, waterstofexpert bij onderzoeks- en kennisinstituut TNO.

Elektrolysers produceren waterstof uit duurzame elektriciteit en vormen daarmee een belangrijke schakel in de energietransitie. De productie van waterstof maakt het namelijk mogelijk om elektriciteit over langere periodes op te slaan. Elektrolysers zijn niet nieuw en worden al meer dan een eeuw toegepast. Maar hoe werken deze installaties eigenlijk en onder welke voorwaarden?  

De Europese Commissie gaat de regelgeving rond groene waterstof herzien. De Commissie reageert hiermee op signalen uit de markt en op een recente noodkreet van vijf lidstaten, waaronder Nederland. Gevreesd wordt dat te strenge regels rond Renewable Fuels of Non-Biological Origin (RFNBO) - waaronder ook groene waterstof - Europa economisch op achterstand zal zetten.

Waterstof lijkt veelbelovend voor duurzame energievoorziening in woonwijken. Maar in de praktijk is het nog niet rijp voor grootschalige toepassing. De technologie is kostbaar, complex en lastig in te passen binnen bestaande regelgeving. De echte winst zit voorlopig in elektrificatie en slimme energiesystemen, blijkt uit een proef van Hylife in Stad aan 't Haringvliet. Toch verwacht het bedrijf op de lange termijn nog wel kansen.

De Europese Unie wil duurzame energietechnologie zoveel mogelijk zélf produceren, om zo de afhankelijkheid van andere landen te verminderen. In de waterstofsector komen veel componenten voor elektrolysers, met name kostbare materialen, nog uit China. Dat kan anders, maar dan moet het stimuleringsbeleid veranderen, meent Ivan Gruber, CTO van elekrolyser-fabrikant Enapter.