Tseard Zoethout

Zolang de oplopende recyclingpercentages eenvoudig worden gehaald, ontbreekt de noodzaak om grootschalig te innoveren. Veel autofabrikanten voldoen weliswaar contractueel aan de Europese eisen, maar nemen voorlopig een afwachtende houding aan. "Batterijen in elektrische voertuigen gaan langer mee dan verwacht. Er is volop schreddercapaciteit in Europa. De grootste toegevoegde waarde voor verwerking van onbruikbare batterijen zit momenteel in logistiek en transport", zegt Nivar Fuchs, managing director van de SK Tes-fabriek in Rotterdam.

Hoe maken we batterijen beter én zorgen we dat afgedankte exemplaren hoogwaardig worden gerecycled? Met de snelle groei van elektrisch vervoer wordt die vraag steeds urgenter voor beleidsmakers, fabrikanten en verwerkers in de EU. Voor de terugwinning van CRMs (Critical Raw Materials) zijn er drie routes: pyrometallurgie (smelten), hydrometallurgie (chemisch oplossen) en directe recycling. De variërende chemische samenstelling van batterijen maakt die opgave echter complex.

Rond batterijen is strategische onafhankelijkheid het sleutelwoord geworden. Allerwegen zoeken de EU en Nederland naar oplossingen om de afhankelijkheid van CRMs (kritische grondstoffen) te verminderen: spreiding van importen, recycling en mijnbouw. Eén van deze Europese initiatieven startte deze week. Op het nieuwe EU Energy and Raw Materials Platform ging de eerste matchmaking-ronde tussen kopers en verkopers van strategische grondstoffen voor de batterij-industrie van start. Een verkenning van de Europese wetgeving rond kritieke grondstoffen als juridisch fundament voor een vitale Europese batterijen-sector.