De Wet collectieve warmte (Wcw) legt de regie van de warmtetransitie in handen van gemeenten. Voor nieuwbouw betekent dit dat gemeenten een warmtekavel en warmtebedrijf mogen aanwijzen en zo bepalen waar een warmtenet komt. Tegelijkertijd houden projectontwikkelaars de mogelijkheid om van een aansluiting op een warmtenet af te zien. Maar eenvoudig is dat niet.
Een Virtual Power Purchase Agreement (VPPA) is zowel een energie-overeenkomst als een financieel instrument. In Europese beleidsstukken heet het ook wel een 'financiële PPA'. Verschillende partijen kunnen heel andere verwachtingen en belangen hebben met betrekking tot de gewenste resultaten. Hoe coördineren bedrijven dat intern? In dit tweede deel over VPPA´s geeft Tanzilya van Rozelaar, senior manager bij PwC, toelichting op de interne taakverdeling. "De impact op de winst-en-verliesrekening kan de doodsteek zijn voor de business case van een VPPA."
Steeds meer organisaties onderzoeken de mogelijkheden van een Virtual Power Purchase Agreement (VPPA). Zo'n overeenkomst kan bijdragen aan duurzaamheidsdoelen en biedt producenten investeringszekerheid. Tegelijkertijd is een VPPA een complex financieel instrument waarbij specialistische kennis onmisbaar is. In een tweeluik bekijken we de VPPA vanuit twee invalshoeken. In dit eerste deel legt Tanzilya van Rozelaar, senior manager bij PwC Nederland, uit welke kansen en risico's een VPPA biedt.
Een paar jaar geleden was de energiehub het toverwoord. Ook bij ons op Lage Weide. Vijf bedrijven achter één slim energiemanagementsysteem, en de netcongestie zou verdampen. Inmiddels zijn we wat wijzer. De hub zoals we hem meestal tegenkomen ( een coöperatie met een GTO (groepstransportovereenkomst), beperkte flexibiliteit en groeiruimte voor een handvol deelnemers) is een nuttig instrument, maar geen antwoord op de schaal van het probleem. Hij is, in onze eigen woorden, beperkt congestieverzachtend. Winst op een postzegel, maar het net gaat er niet wezenlijk van open.
Banken kijken steeds kritischer naar de financiering van zonneparken zonder energieopslag. Negatieve stroomprijzen, netcongestie en de afnemende waarde van zonnestroom op piekmomenten zorgen ervoor dat financiers nadrukkelijker kijken naar batterijen naast zonneparken. Energieopslag is nog geen harde eis, maar wordt wel steeds vaker meegenomen in de financiering.
De moeilijke opgave bij schaarse netcapaciteit: solidair blijven. Want waarom krijgen zij wel een aansluiting en wij niet? En ook: als wij na jarenlang op de wachtlijst te hebben gestaan eindelijk die felbegeerde aansluiting krijgen om onze verduurzamingsplannen uit te voeren, waarom zouden we ons dan nog druk maken om netcongestie die anderen raakt?
De energietransitie vraagt om innovaties zoals waterstofinstallaties, batterijsystemen en 'carbon capture and storage'. Maar juist bij dit soort nieuwe technologie ontbreekt vaak de schadehistorie waarop verzekeraars hun acceptatie baseren. Daardoor komen projecten soms moeilijk van de grond. Toch is verzekerbaarheid zelden de echte 'showstopper', zeggen Hanneke van Oss (Bluewater Energy Services en voorzitter van NARIM) en Carolien Sala (INSVER). Volgens hen ligt de sleutel vooral bij vroegtijdige samenwerking, kennisdeling en maatwerk.
